De stad lezen

Ik zie de stad niet als iets dat afgebeeld moet worden. Ik verhoud me ertoe als iets dat gelezen moet worden.

Bepaalde vormen keren terug: huizen, straten, verticale structuren, sporen van vegetatie. Toch keren ze nooit onveranderd terug. Herhaling functioneert hier als methode, niet als motief. Ik gebruik haar om te observeren hoe betekenis verschuift wanneer dezelfde vorm onder andere chromatische condities wordt geplaatst. Elke terugkeer verandert de lezing enigszins. Elke variatie laat iets onopgelost.